Historia Zrzeszenia

Zrzeszenie Organizacji Polonijnych w Szwecji powstało w porozumieniu z władzami szwedzkimi i zostało zarejestrowane w 1977 roku, jako Centralny Związek Organizacji Polonijnych. Od 1991 roku obowiązuje obecna nazwa organizacji. Działalność Zrzeszenia jest dofinansowywana przez rząd szwedzki od momentu powstania organizacji. Od roku 2002 również Senat Rzeczpospolitej Polskiej za pośrednictwem Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” oraz Ministerstwo Spraw Zagranicznych za pośrednictwem Ambasady RP w Sztokholmie subwencjonuje projekty i imprezy organizowane przez Zrzeszenie.

Prezesami Zrzeszenia byli Zofia Kraszewska (1977-1985), Teodor Wiśniewski (1985-1990), Ryszard Olejnik (1990-1993), Tadeusz Adam Pilat (1993-2002), Maria Jolanta Olsson (2002-2011), Teresa Sygnarek (2011-2024) a od roku 2011 prezesem jest Andreas Henriksson.

Najstarsze związki Zrzeszenia zostały założone w latach 1945-47, przez Polaków przy- byłych do Szwecji z obozów koncentracyjnych. Członkami związków są zarówno przedstawiciele najstarszych fal polskiej emigracji, wojennej i powojennej, solidarnościowej, jak i poakcesyjnej, po wejściu Polski do Unii Europejskiej. Jest to emigracja polityczna, rodzinna, artystyczna, naukowa oraz ekonomiczna, w ramach wolnego przepływu osób w Unii Europejskiej. Znaczną ilość członków stanowi młodzież̇, w dużej części urodzona i wychowana w Szwecji.

Głównym celem naszych związków jest zachowanie polskiej tożsamości narodowej, przy przestrzeganiu zasady pełnej lojalności wobec kraju zamieszkania.

W latach 1977-2002 Zrzeszenie wydawało miesięcznik „Polonia”, którego redaktorami byli: Franciszek Godlewski, Zofia Kraszewska, Józef Wasielewski i Michał Haykowski. Od 2011 roku Zrzeszenie wydaje kwartalnik „Polonia Nowa”, w którym przedstawiana jest działalność́ naszych związków i ważne wydarzenia o tematyce polonijnej. Redaktorem naczelnym kwartalnika była Teresa Sygnarek (2011-2023) a obecnie tę funkcję pełni Andrè Lindè.